Data: , Źródło: Urząd Miejski w Obornikach, Oborniki

27 grudnia 1918 roku w Poznaniu rozpoczęły się walki  inicjujące Powstanie Wielkopolskie. Dzień później walczyła już Wielkopolska. 31 grudnia 1918 roku w rękach powstańców znajdowały się miejscowości około Poznania, w tym i Oborniki.  

Druga połowa roku 1918 obfitowała w wiele wydarzeń związanych z odzyskaniem przez Polskę niepodległości. W całym kraju od listopada do końca roku 1918 Polacy przejmowali władzę z rąk zaborców, tworząc podwaliny administracji terenowej i państwowej. Sam wybuch Powstania Wielkopolskiego datowany na 27 grudnia 1918 roku, był efektem wielu działań podejmowanych w całej Wielkopolsce już dużo wcześniej. Wydarzenia te przyspieszyły zdecydowanie w momencie gdy pojawiła się informacja dotycząca planowanego przyjazdu do Poznania Ignacego Jana Paderewskiego. Wydarzenia tamtych lat rozgrywały się także na ziemi obornickiej. 26 listopada 1918 roku odbyło się w mieście pierwsze zebranie Powiatowej Rady Ludowej na którym utworzono komisję kontrolną. Tworzyli ją Ksiądz proboszcz Jarczewski, doktor Stefanowicz i H. Skąpska. Rada ustaliła, że na terenie parafii tworzone będą gminne rady, a za ich powołanie odpowiedzialni będą poszczególni proboszczowie. 1 grudnia 1918 roku odbył się publiczny wiec, na którym to dokonano wyboru miejskiej Rady Ludowej, oraz podjęto decyzję o utworzeniu Straży Ludowej. Kolejnymi etapami były wybory przedstawicieli do miejskiej Rady Ludowej, a następnie ukonstytuowanie się zarządu. Prezesem wybrano Kazimierza Spicherta, wiceprezesem został Stefan Adamczyk, sekretarzem Stanisław Hojnacki, a skarbnikiem Wiktoria Kaźmierska. Warto podkreślić, że była to rada tylko i wyłącznie skupiająca Polaków. Pierwsze i podstawowe działania na jakich skupiła się rada wraz z zarządem, dotyczyły zbierania środków na fundusz narodowy, oraz przekształcanie szkolnictwa. Nie było to zadanie łatwe, bowiem i ile kolejne gminne rady zbierała składki, to ze szkolnictwem nie było tak łatwo. Nauczyciele Polacy, bowiem w obawie przed Niemcami nie chcieli współpracować z Radą Ludową. Dopiero kolejne rozmowy prowadzone ze środowiskiem związanym ze szkolnictwem, przyniosły jakieś efekty. Ostatecznie członkowie Towarzystwa Polsko Katolickiego Nauczycieli zostali doradcami Rady Ludowej w kwestiach oświatowych. Inspektorami szkolnymi zostali : nauczyciel z Łukowa - Edmund Sowiński na okręg obornicki. Na okręg Rogoziński mianowano nauczyciela Robińskiego ze Skrzetusza.

Bardzo ważnym szczególnie mentalnie wydarzeniem była informacja o przejeździe przez Oborniki Ignacego Jana Paderewskiego. 26 grudnia 1918 rok, na spotkanie do Rogoźna pojechali Bolesław Smorawski i Stefan Neyman. Po powitaniach, pociąg ruszył do Obornik. Na stacji oficjeli powitał Stanisław Jordan, a okolicznościowy wiersz wygłosiła Bogumiła Kotecka. Zgromadzeni mieszkańcy miasta wiwatowali hucznie na cześć Paderewskiego i wojsk państw koalicyjnych. Pociąg następnie odjechał w kierunku Poznania. Jeszcze tego samego dnia w Poznaniu odbyła się manifestacja, a walki rozpoczęły się dzień później 27 grudnia 1918 roku. Pierwsze walki rozpoczęły się w okolicach Prezydium Policji.

Oborniczanie nie uczestniczyli  w walkach o Poznań, jednak w tym czasie organizowano już oddział powstańczy. Składał się on z czterdziestu czterech ochotników, dla których broń dostarczył Roman Jankowski i Andrzej Przybecki. Dowódcą oddziału został zawodowy żołnierz w stopniu sierżanta Seweryn Skrzetuski. 

Źródło: Cz. Łuczak "Dzieje Obornik", A. Kucner "Powstanie Wielkopolskie w Powiecie Obornickim i Walki nad Notecią w r. 1918/19" 

Opracował Krzysztof Nowacki



Źródło: Urząd Miejski w Obornikach

Gorące tematy



Dołącz do nas. Oborniki Online na:

Twitter logo Facebook logo


Bogać się, rozwijaj swoje umiejętności, poprawiaj relacje z rodziną i przyjaciółmi korzystając z wiedzy ekspertów.
Kliknij, aby zobaczyć więcej ciekawych pozycji książkowych.

Ocena tego artykułu: +0 (+0 , -0)


|   Polecam   |   Nie polecam   |  

Komentarze:

Mieszkaniec
Data: 01.01.2013 19:10:42

Szkoda tylko, że następne pokolenia wszystko zmarnowały, a dla moich dzieci pewno lepiej by było pozostać w Niemczech. Obecnie nic moja Ojczyzna nie ma do zaoferowania, prócz oszustw, krętactw, wyzysku podatkowego i bezrobocia.


Dodaj komentarz

Imię:


Komentarz:






Najnowsze tematy
Gorące tematy
Gorące dyskusje

STATYSTYKI ARTYKUŁÓW

Dzisiaj przeczytano: 1914

Wczoraj: 1113

Ogółem: 13 071